Odamın karanlığında..

Konu, 'Serbest Kürsü' kısmında Admin tarafından paylaşıldı.

  1. Admin

    Admin Admin Yetkili Kişi

    Kayıt:
    9 Eylül 2007
    Mesajlar:
    237
    Beğeniler:
    103
    Şehir:
    İstanbul
    Motosiklet:
    Yamaha
    Oda karanlık, Ay'ın ve bir sokak lambasının camdan doldurduğu hafif ışık, odadaki cisimlerin şeklini belli belirsiz ortaya çıkartıyor. Bacakların bu ışıkta hafifçe parlıyor. Sigaramdan her nefes çektiğimde, karanlıkta ucu kıpkırmızı oluyor. Uyuyorsun ve dudakların hafifçe kıvrılmış, gülümsüyorsun sanki, yüzün huzurlu ve bu bana da huzur veriyor. Seni uyurken izlemekten hep zevk almıştım, şu anda ise bunun benim için ayrı bir önemi var..

    Oda tamamen sessiz, neredeyse sigaramı içerken tütünün yanış sesini duyuyorum. Verdiğim kararın zorluğunu bir bilsen.. Bu gece seni izlerken, her nefes alışın bir bıçak gibi saplanıyor göğsüme, yüzündeki o huzur dolu gülümseme fırtınalar koparıyor gönlümde. Saçlarının güzelliği, teninin yumuşaklığı.. Belki uyandığın zaman sevmediğimi düşüneceksin, o yüzden terketti diyeceksin ki, yanılıyor olacaksın. Sana olan sevgimden çekip gideceğim az sonra, zaten seni sevdiğimden sana son kez veda edemiyorum ya!

    Kendimde bu gücü bulamıyorum. İşte hayatına girmiş olan en büyük korkak bu puslu soğuk gecede, sıcacık vücudunu bir elveda demeden bırakıp gidecek. Belki sen göremiyorsun. Birbirimize verdiğimiz zararları göremiyorsun, bu aşk için feda ettiklerimizin farkında değilsin, belki farkındasın ama durup buna değer mi diye sormuyorsun hiç.

    Sigaramdan son bir nefes çekip söndürüyorum. Gözümden dökülen tek bir yaş, özetliyor sanki tüm yaşadıklarımızı, sanki o bir damla gözyaşında saklı bütün öpüşmelerimiz, sevişmelerimiz, sarılmalarımız.. Gözyaşı nasıl yanağımdan süzülüp sessiz bir şekilde düştüyse, yaşadıklarımız da süzülüp gidiyordu şu anda, kapıyı ardımdan çektiğim anda da sessiz bir şekilde yok olacaktı hepsi..

    Yanına gidip eğiliyorum, son bir öpücük, yüzündeki hafif gülümseme bir an artar gibi oluyor, sonra sırtını dönüp uyumaya devam ediyorsun. Bense, hüngür hüngür ağlayıp kendimi kaybetmemek için kendimi zor tutarak kapıya varıyorum. Loş odaya son kez bakıyorum ve derin bir nefes alıp kapıyı çekiyorum! Gözyaşları yanaklarımdan boşalıyor artık, hıçkırırken ağzımdan beni bile şaşırtan o sözler kaçıveriyor bir anda;

    "Seni her zaman seveceğim.."